Tag Archives: Party

The Narrow

20 Sep

Je bent jong, je wilt wat en daar heb je vaak centen voor nodig. Menig student spendeert bijgevolg de uren tussen lesgaan en leeghangen aan de kassa van de plaatselijke supermarkt. Anderen proberen dan weer nietsvermoedende huisvrouwen een paar hectoliter industriële tapijtreiniger aan te smeren via de met-uitsterven-bedreigde-vaste-telefoonlijn. Volgens een onderzoek van Randstad werkt bijna 82 percent van de studenten om een centje bij te verdienen, en zo ook ikzelf.

Toch zijn bovenstaande populaire bijbaantjes in de koop en verkoop niets voor mij. Ik telefoneer in mijn vrije tijd immers reeds voldoende om in aanmerking te komen voor een hersentumor, en alles wiskunde is mij te angstaanjagend. Overigens spendeer ik mijn weekdagen op de schoolbanken al volgens de vervloekte nine-to-five-formule, dus mijn job mocht iets uitdagender zijn qua werkuren. “Flexibel” heet  dat.

Mijn bijverdienste als barmeisje bij een evenementenbureau is me op het lijf geschreven, al zitten de door sponsors druk bedrukte t-shirtjes heel wat minder. Pire encore c’est bien possible, en wat is een werkuniform nu eenmaal wanneer je een flinke duit verdient met tappen, shaken en gieten op alle grote Belgische parties? Ik beleef I Love Techno, Laundry Day en de Fuse Presents…-nights steevast vanop de eerste rij. Bovendien werk ik van 8 tot 8, zodat ik de volgende dag geheel verantwoord in mijn nest kan blijven liggen. Zo ook de dag na zaterdag 18 september.

Die avond vond in het Antwerps Sportpaleis immers Studio 54 plaats, dat bepaalde mensen in bepaalde milieus wel eens kapitaalkrachtig De Ultieme Waanzin zouden durven noemen. Voor zij wiens culturele bagage de grootte heeft van een toilettasje: Studio 54 was een NewYorkse nachtclub aan West 54th Street die floreerde eind jaren ’70 onder de flamboyante Steve Rubell. Drinks, drugs and douchebagsfromtelevision waren er schering en inslag. Nu is het het grootste discofeestje van het Westelijk halfrond met het meest uitzinnige decadente publiek dat u zich kan voorstellen. Dragqueens. Discoqueens. Oude homo’s. Jonge homo’s. Zogezegd-geen-homo’s, en hun echtgenotes. Ladies-not-so-interested-in-the-movies, mannen-die-weten-waarom, directiesecretaresses en succesvolle zakenmannen. Nooit eerder heb ik zo’n dolle, en laat ons eerlijk zijn, oude bende mogen volschenken.

Wie steevast dacht dat ma en pa het op personeelsfeestjes hielden bij een glas cava en wat zakdoekzwaaien op Gerard Lenormand zou hier zijn ogen geopend hebben. Ik heb nog nooit zoveel sterke drank verkocht, zoveel provocerende dansmoves gezien of zoveel mensen zien “stuiken”. Temptation Island was er niets bij. Werkelijk, wanneer deze generatie gaat feesten, dan feesten ze fameus. Ze belichamen als geen ander de “boom” in babyboom, en ze zijn er verdekke trots op ook!

Zoek dus maar snel een joekel van een bijverdienste, lieve leecher, want als uw ouders blijven tanken op de manier dat ik ze bezig zag zal er van binnenkort geen cent meer overblijven voor uw zakgeld.

Advertenties

Go even Knutser!

20 Mei

Dit persbericht zat zonet in mn mailbox

Persbericht – UltraMegaLore – Modemuseum Hasselt
(26.03.2010 – 06.06.2010)

Breng een bod uit op de exclusieve Louboutin-box van Piper Heidsieck en steun Designers Against Aids!

De expo UltraMegaLore in het Modemuseum Hasselt loopt stilaan op haar einde. Al meer dan 10.000 bezoekers hebben de expo bezocht.
Piper-Heidsieck, het Modemuseum Hasselt en curator Hannelore Knuts hebben nog een extraatje in petto als afsluiter. Piper-Heidsieck stelt een exclusieve ‘Le Rituel Box Set’ (Piper-Heidsieck en Christian Louboutin) ter beschikking van Hannelore om per opbod te verkopen voor het goede doel. Als gezicht van Designers Against Aids heeft Hannelore deze organisatie uitgekozen om de opbrengst van de veiling weg te schenken.
Iedereen kan vanaf nu bieden op deze exclusieve box. Je maakt niet alleen kans op dit collectors item maar je steunt tegelijk ook de goede zaak.

Bieden kan via http://www.designersagainstaids.com. Het startbod is 350 € en voor je begint met bieden, dien je je op de website te registreren. Op deze manier kan je gecontacteerd worden als je het winnende bod uitbrengt. Bieden kan tot zaterdagavond 5 juni, 20u00.

Omdat iedereen eens goed zot moet doen!

Goan met dieje pèrdekop! VEIGE! VEEIIIIIGE!

29 Apr

Omdat de lekkere Limburgers het keer op keer doen daveren in Leuven… JOINT FORCES!

falalalalaah lalaah Ka-Ching!

24 Dec

Op 25 december heeft aller Make Up Club weer een formidastisch feestje gepland om de gevulde kalkoen en slecht bevallen kerstcadeaus à la Tommy Hilfigerparfum te verteren! Op deze X-masspecial treden onder andere stubru’s kersvers lieveling’tje Kaptain Korsakov en Mentology aan.

De reden voor deze blogpost is echter de DJ-set van Wallace Vanborn. Nu kan ik me niet veel voorstellen bij het draaitafelkunnen van dit geweldige drietal, maar eens ik ze een dik jaar geleden eerst op een rommelig concertje in Het Krawietelke, en later op een showcase in de Charlatan aan het werk zag werd ik smoorverliefd. Dit is wat ik toen over hen schreef:

Gent bleek al langer een baarmoeder voor goede muziek, en dat is met Wallace Vanborn niet anders gebleken. Deze driekoppige rockdraak werd in 2005 opgericht en doet sindsdien menig café en zopas ook de Londense Scala daveren, waar ze ons land vertegenwoordigden in de Global Battle of the Bands. WB sleepte daar geen prijzen in de wacht, maar kreeg wel een pluim van de jury voor zijn rauwe opzwepende songs en ongelofelijk virtuoze drumsolo’s.

Wallace Vanborn maakt goed waar menig rock’n rollband tekort schiet. Niet alleen is het ritme aanstekelijk, de gitaarriffs- o allerliefste cliché- onversneden en de zanglijn net genoeg doorzopen, het vormt ook nog een goed geheel. Die volle sound bleek tevens een van hun pluspunten tijdens de Puur Belgisch- wedstrijd op JimTV, die ze moeiteloos wonnen. Dit leverde hun faam en de hele meute krijsende fans op die de Charlatan bevolkten en gelukkig net niet boven de snerpende gitaarklanken uitkwamen. Het enige minpunt: ze hebben misschien net iets té veel naar Josh Homme en companen geluisterd, want af en toe klinken ze wel bijzonder Kyuss-ripoff. De setup zit goed, nu nog een eigen gezicht en België heeft er een klepper van jewelste bij.


Dit is niet het moment om te ginnegappen over mijn optredenlogboek (ik hield dat effectief bij) maar om net als ik supermegaSIKED° te zijn voor de 25e! 

°(c) copyrighted by AV&co 

feesjesfeesboek: http://www.facebook.com/event.php?eid=231148452274&index=1

All work and no play makes jeroen a dull boy.. whiskey daarentegen!

21 Nov

“schpijthommel! trekpen! kakvuist!”

“De Vlaanderenstraat? Volg de reiger!”

“pornado pornado”

“FISTPUMP!!”

“like a bowwwwwsss”

“yeahyeah, the cow is back, back back, back from it’s journey!”

“Kijk Nick,dat is pied de poulle. En dat is een kehbouter”

“papa loves mambo”

 

 

Needless to say: ik had een gewéldige avond.  Tsjerrie on de keek: een troepje  jonge Londonaars die een praatje met ons sloegen en ons naar de “gre-àt pahtees” in Gent vroegen. Al klonk “Ghent” meer als een rochel, ze maakten mijn nacht, deze honden. I love the sound of cock-ney at 5 in the morning.

Hoogtij(d) in het hardtoghetto

5 Okt

Wauwkens, wederom een woelige maand woorbijgewlogen without fakeplasticblogging.

Niet mijn schuld, alvast, uw geliefde pennenprinses heeft de maand september met sporen van hyperventilatie en cursussleuren uiteindelijk overleefd, maar veel heeft het niet gescheeld. Een nieuwe school, een nieuwe richting, een nieuwe studio, van het roer omgooien gesproken.
Aangezien de beste scheepslui aan wal staan verdeelde ik de rest van mijn stormachtige vaarperiode over mijn meest dierbaren. Druk die steek van jaloezie maar gauw de spreekwoordelijke kop in, ik speel met de gedachte een date met mezelf te verloten alhier-o. Goed in de gaten houden dus, en comment er op los!

À la bonheur; mijn nieuwe stek. Ik ben sinds kort namelijk verhuisd naar de wolk des verderfs die rond de buurt van de overpoort hangt, maar tot dusver hebben mijn longen het nog niet begeven. Al had ik mijn dozen liever in de kootee rond het Beaudelopark uitgepakt, de donderdagavonden hier hebben iets magisch. Eerstejaars met zenuwachtige lachjes en rinkelende fietsbellen, lintjesmannen in met kots besmeurde doktersjassen en allerhande hemdjes trekken de straat door, op weg naar een of ander dolfijn danscafé alwaar de tunes van Lasgo en Gerard Lenormand hen tot net-niet-copulatie zullen drijven.

Kruisgeschurk, wimpergefladder en vriendinnengechiechel, ik krijg al medelijden met de jonge jongetjes die te pletter zullen vallen aan de charmes van Overpoort’s courtisanes. Ik hoor ze ied’re keer aankomen, die sletjes in leeftijdscategorie 18 tot 21. Net braaf genoeg om niet uitgescholden te worden door eigen vriendinnen, maar wel de juiste dosis vingerdikke verleidelijkheid. Hun Hilfiger-parfums sturen de boodschap al vooruit: You Don’t One Night Stand A Chance. Bij deze dan ook een boodschap aan de piepjonge broertjes van mijn fans; vodka redbull gaat haar hoofd enkel tussen haar EIGEN benen doen verdwijnen. 

Prent met andere woorden het in je grijze massa, jochies: hoeveel drankjes je haar ook koopt, ze zal nimmer plooien, al ware het louter voor het beschermend leger better-by-comparison-vriendinnetjes die steevast in haar kielzog rikketikken. Leg je erbij neer, want zij zal het alvast niet doen, zelfs niet na de zoveelste cocktail. Boehoe Malibu.