Tag Archives: Jealousy

I know I’m repeating myself..

25 Aug

.. but Miuccia Prada = God.

Zum Sterben

15 Aug

QOTSA, Deadmau5, Blink182, The xx, Boys Noize, Eels, Jonsi, The National, Bloody Beetroots, Seasick Steve, Mark Lanegan,  Kelis, Band of Horses, Steve Aoki, Erol Alkan, Blood Red Shoes, Gallows, Yeasayer, Goose, The Tellers, Garcia plays Kyuss, Danko Jones, Gogol Bordello, Diplo, Blackbox Revelation, Fake Blood, White Lies, Major Lazer, Magnetic Man, Digitalism, Die Antwoord, Thrice, Two Door Cinema Club, The Cribs, Uffie, Minus The Bear, Miike Snow, Ellie Goulding, Au Revoir Simone, OK Go, Local Natives, Four Tet, Aeroplane, Marina & The Diamonds, Everything Everything, Parkway Drive, 3OH!3, Kapitan Korsakov, Streetlight Manifesto, Dez Mona, Kitty Daisy & Lewis, Eat Lions, We Have Band, The Go Find, Vermin Twins, Sore Losers, Drums Are For Parades

slechts vluchtig opgesomd enkele redenen waarom ik me 19, 20 en 21 augustus jankend, schreeuwend en brullend ga opsluiten in mn kamer. Breng me soep!

Blood Red Shoes' Laura-Mary Carter is the prettiest girl on earth.

Bittersweet Jealousy.

3 Aug

FACT: a woman will own an average 111 handbags in her lifetime. I think this girl just upped the ante.

Crowded House/Don’t Dream It’s Over

26 Mrt

Onlangs werd ik onrechtstreeks uitgenodigd voor een triootje. Geen letterlijke vertaling van het populairdere “ménage à trois” maar de real otherfucking deal. Het spijt me bij deze dus vreselijk dat deze blogpost wederom over seks gaat, maar in een maand als maart heeft een mens niet veel meer om over te klagen dan de vochtigheidsgraad van voetpaden en eigen onderbroekjes.

Waar er allerhande SOS-boeken als jonge radijzen uit de grond schieten wordt een niche-essentie zelfhulpboek schromelijk over het hoofd gezien: SOS Trio. Noem me preuts, onervaren en eender welke kleur achter mn oren, ik zou geen flauw idee hebben hoe je aan zoiets begint.

Stap 1; keuze van je medespelers.
Laat ons ervan uitgaan dat je niet in een relatie zit, om de spreekwoordelijke –en dus negatieve- nattigheid te vermijden. Een triootje met je partner en een object naar (wiens?) keuze komt er algauw gemekker en een stopwatch bij te kijken. Een relatie van om en bij de vier jaar happiness en deugd afbreken omdat boyfriend-dear enkele minuten langer met zijn hoofd tussen de benen van de indringster (of in dit geval; ingedrongene) vertoeft dan dat hij gemiddeld zijn neus in jouw minimalistische bush begraaft is allerminst gezegd sneu. “Ik zag je wel naar haar kijken hoor!” vervalt hierbij in het niets.

Bref, vous-êtes seule en op zoek naar een avontuurtje. Mijns inziens zijn er dan twee opties: ofwel kronkel je jezelf rond zowel een retescheef vrouw- als manspersoon en draai je hen beider binnen. Moedig hen vooral aan elkaars keelholte ook te verkennen terwijl jij nog meer drank voor je soon-to-be partners in crime gaat bestellen.
Je kan ook je beste vriendin “deur den bak sleuren” voor de ogen van een hitsig café, en in geval van een zelfde smaak wat venten betreft er het apetijtelijkste exemplaar uitkiezen. Pourquoi je sais pas, maar eender welke vent wordt opgewonden van twee muilende grieten en laat er spontaan zn broek voor zakken. Wat nou zwak geslacht?

Stap 2: keuze van de locatie der copulatie
De klassieker “your place or mine” wordt bruutweg verkracht door een herhalende “your place” bij te voegen, maar verder dan stilistiek vormen zich er geen problemen. De persoon wiens bed zich het dichtste bij en wiens ouders zich het verste af bevinden mag zijn of haar lakens open slaan voor wat ongetwijfeld een “vuil bedoenig” wordt.

Stap 3: the works
Het is dit gedeelte waar ik nog het meeste problemen mee heb. Aangezien ik geen druppel laat om twee ruftende rampetampende venten is voor mij de combinatie meisje jongen meisje de ideale bemanning. Maar eens het mannelijke lid zich niet in jouw vaargeul boort, en jij noodgedwongen wat tepels, schouders en –spaar me- tenen over hebt om in te bijten moet je je toch al snel uit de boot gevallen voelen? Ik keek misschien te veel friends, maar hoe barmhartig je alledrie ook moge zijn, ik zie een poepen met een extra persoon enkel gepaard –pun so intended- gaan met extra veel issues, jaloezie, verveling en bochtengekronkel.

Conclusie; het is niets voor mij, al ben ik er zoals iedereen een tikkel nieuwsgierig naar. Bijna had ik er eentje, september vorig jaar, tot het tweede vrouwelijk lid zich meer aangetrokken voelde tot het lozen van de door haar genuttigde martini’s in haar eigen vuilbak. Désolé, maar misschien maar goed ook. Awkward situations zijn in het leven van een twintiger al legio.

De afwijzing van het in de openingszinvervat voorstel had echter niets met het vele “gedoe” dat een trio omhelst te maken. Iets wat ik vergat te vermelden is dat een trio sowieso een machtsspel is. Zoals in vorige blog al eens bewezen zijn wijven des duivels, en als je er twee samen in bed plant zijn vergelijkingen à la wie heeft de zachtste huid, de grootste tieten, de slankste taille onvermijdelijk. Zaai daar nog een naakte vent tussen, en wedstrijdjes comme bij wie kreunt hij het hardst, bij wie blijft hij het hardst en bijgevolg wie wil hij het hardst zijn niet weg te denken. Een ultieme zaligheid voor de op zijn rug gelegen dude, maar een ware strijd voor zijn bedcompanie. Overigens werden mijn zinnen nu ook niet bepaald geprikkeld door haar benen, bitterheid, basisopleiding en eerdere bedverhalen.

Kortom: Neen bedankt schat, deze keer heb IK hoofdpijn.

nog een lachertje:

zieke shit

20 Jan

Bitchis bitchis bitchis!!!

http://www.coachella.com/event/lineup

qué le fuck, al dit lekkers op een affiche! Ik zou waarschijnlijk niet eens tijd hebben om al mijn mustsees te seeën!

Mustseehearfeel dag 1:
Aeroplane, deadmau5, Echo&TheBunnyMen, Erol Alkan, Fever Ray, Grace Jones, Grizzly Bear, Pablo Hassan, La Roux, LCD Soundsystem, P.I.L, Dillinger Escape Plan, The Specials, Whitest Boy Alive, Them Crooked Vultures, Vampire Weekend, Yeasayr

Mustseehearfeel dag 2:
Coheed and Cambria, Dirty South, Hot Chip, Kaskade, Les Claypool, Mayor Lazer, Mew, MGMT, Porcupine Tree, Sia, The Raveonettes, Temper Trap, The XX

Mustseehearfeel dag 3:
De La Soul, Deerhunter, Florence&TheMachine, Gary Numan, Hadouken!, Julian Casablancas, Little Boots, MUTEMATH, Orbital, Pavement, Rusko,  Spoon, Big Pink, Glitch Mob.

Om het u makkelijk te maken, de acts die je moet geziengehoordgevoeld hebben, al sleep je er naartoe met verdorde nieren, een jankende lever en een gapende wonde in je wenkbrauw, in het vetjeuhz

Voorts durf ik niet te kijken naar de line-up van Reading, maar ik weet zeker dat mijn ziel nu al een stukje afsterft omdat alle tickets wederom de deur uitzijn eer er ook maar een band bevestigd heeft. One day.

Anyhoekens, slaapdeprivatie en andere afleiding weerhoudt me van een fatsoenlijk stuk neer te rakken maar ik ben veel te opgewonden om jullie van deze info (en mijn uitstekende muzieksmaak) te weerhouden. Het mag voor velen van jullie vreemd klinken yo, Ruby-die-niet-zonder-stijltang-kan op een festivalweide, maar sinds ik een irritante puber was ben ik jammerlijk genoeg aangestoken door het stinkende virus. 

Op mijn 14e ging ik voor mn allereerste keer festivallen, pukkelpoppen that is. Ik heb elf keer in de EHBO gelegen, mijn pols gebroken en kwam thuis met twee piercings. De blik op het gezicht van mijn ouders was voldoende om van festivalitis -ik haat door studiobrussel gemerchandisede lingo maar in dit geval moet het er toch maar door- een nieuwe levenswijze te maken. Iedere weide graasde ik af met zonnebril op de neus en sjaaltje in het haar, al ware ik Paula de Fokking Puddingkoe van Dr Oetker. Tussendoortje: Dr Oetker was lid van de Waffen SS, no lies! Ander extraatje: een blog over festivalfashun volgt ongetwijfeld maar dit begint meer op een play’dohdoos vol gedachten te lijken. 

Terug naar af. Fuck die shit. Ik ga naar festivals. Ik hou van festivals. Einde.

2-3 voor mij!

23 Nov

Ja lui, dat leest u goed: 23 word ik, en wel heel binnenkort. Komende zondag zal ik mijzelf waarschijnlijk wederom een apneu hijgen boven een met fopkaarsen versierde taart, en wrang grijnzend de inhoud van mijn flûte naar binnen klokken. 23 is niet om mee te lachen. Geen mens schijnt te snappen wat voor nieuwe angstaanjagende wereld er opengaat bij het inluiden van deze door vrouwen oh zo gevreesde leeftijd. Kijk gewoon maar eens met een niet-verzuurde blik om je heen. Overal, wieweet zelfs in de buurtschool om je hoek, lopen minstens twee vijfjaarjongere, frissere, strakkere naïevere versies van jezelf rond. Vijf jaar. Dat is een gigantische berg teleurstellingen, liters tranen ldvd, een hele hoop huidbeschadigende factoren en een arsenaal aan bekkenbodemspierverwoestende bedpartners dat zij achterstaan. En dus bijgevolg voorhebben op hun oudere seksegenoten. Afijn, tot voor je 23e kon je je vent nog eens op de vingers tikken voor het wellustige blikken werpen op zo’n jong veulen, maar vanaf je 23e wordt je nachtmerrie realiteit. De kalveren worden 18, legaal dus, en gaan naar de universiteit. Ze mengen zich in de groteremensenwereld. Ze draaien hun kont in jeansnaden. Ze wapperen met hun jongemeisjeswimpers, ze… soit. Voor die opsomming moet u een paar blogs terugzijn.

Bon, bloglezer, ik mag dan ook vast op begrip rekenen na uw begrijpendlezensessie van bovenstaande, nietwaar? Met dit pesthumeur, extra gevoed door de vermaledijde rukwinden en spuitregen die le Flamand blijven teisteren, kwam ik aan in station Gent Sint Pieters (overigens na een zeer klotige lesdag die voor mij al om 7u s ochtends op een kil perron in het Brusselse in het honderd liep, vie de merde!)

Zoals de wereld dat wil, en het mijn horoscoop (eerste zin: u hebt geen geluk vandaag) betaamt spuwde net op dat moment de middelbare scholen hun gespuis de straat op. De wezens die na 16h met schooltassen beladen de straten bevolken zijn de grootste schande voor de mensheid sinds een bende nazi-apen zich verkneukelend over de blue-prints van Auschwitz boog, zo’n 65 jaar geleden. Ze zijn een blaam voor al wat zichzelf “de jeugd van tegenwoordig” wil noemen. Toen ik puberde,en dus op de middelbareschoolbanken vertoefde, hadden wij tenminste een eigen uniform, een manier van kledingdracht om ons af te zetten tegen de menigte. Van fluogele strings onder een Venombroek, tot loeistrakke t-shirtjes van Nikita, naar accessoires met krieken en een passie voor hello kitty of het cookie monster. Riems met studs en veters in “reggaekleuren”. Pins met anarchytekens op tot de draad versleten Eastpackrugzakken. Snoepkettingen rond de hals en een kolonie aan veelkleurige armbandjes en festivalbandjes rond liefst bekraste polsen. Verschruwelijk lelijk, dàt wel, maar we vormden tenminste een unity. Marcherend door de Kammenstraat, Anthem of the Year 2000 van Silverchair in onze oren en een fuckyou naar het hele volwassendom. Zo hoor je te zijn als puber.

Maar de walgelijk lelijke kauwgumkauwende pestpuistpubers die mijn weg heden ten dage versperren vertonen niets van dat soort groepsgedrag. Ze proberen er allemaal zo hip, trendy en volwassen uit te zien. Oversized handbags in plaats van met viltstift bekladde rugzakken, hoge hakken in plaats van skateshoes, fijnzilveren armbandjes in plaats van een verguisd papieren inkombandje voor de afrekeningfuif. Ze gaan maandelijks met hun moeder naar de kapper, en als het goed zit epileren ze hun wenkbrauwen al sinds hun 12e.

Ik weet nog perfect hoe woest mijn moeder was toen ik na een scoutskamp op mijn 14e de donshaartjes van mijn scheenbenen had verwijderd met een geleend bic-mesje. “Nu gaan ze alleen nog maar donkerder en harder terugkomen!”. Ik heb nog steeds blond dons, zelfs moeders kunnen ongelijk hebben. Tant pis: mijn nichtje van 15 daarentegen scheert momenteel waarschijnlijk geheel vakkundig de initialen van haar al even jonge liefje op haar venusheuvel. Ze draagt kanten slips uit de Passionatacollectie van de Veritas en begon op haar 14e bewust te seksperimenteren. Alleen aan fisten doet ze niet mee, “want daarvan krijg je Aids, zei HUMO.”

Ik zou nu kunnen beginnen kankeren op verloochening van de moraal maar me dunkt  dat ik al genoeg getierd heb voor een dag. Overigens: als die grieten zo doorgaan met hun enkels op premenstruele leeftijd in hun nek te gooien ben ik straks de strakke teef en zij de uitgeholde druif. En dat kan ik gezien mijn competitiedrang alleen maar toejuichen

Tally-ho!