Tag Archives: Alcohol

All work and no play makes jeroen a dull boy.. whiskey daarentegen!

21 Nov

“schpijthommel! trekpen! kakvuist!”

“De Vlaanderenstraat? Volg de reiger!”

“pornado pornado”

“FISTPUMP!!”

“like a bowwwwwsss”

“yeahyeah, the cow is back, back back, back from it’s journey!”

“Kijk Nick,dat is pied de poulle. En dat is een kehbouter”

“papa loves mambo”

 

 

Needless to say: ik had een gewéldige avond.  Tsjerrie on de keek: een troepje  jonge Londonaars die een praatje met ons sloegen en ons naar de “gre-àt pahtees” in Gent vroegen. Al klonk “Ghent” meer als een rochel, ze maakten mijn nacht, deze honden. I love the sound of cock-ney at 5 in the morning.

Om te kotsen

3 Okt

Het lijkt alsof er enkel te bloggen valt wanneer mijn wereld weer in duigen ligt. De gruzlementen van mijn leven vormen een geweldige fundering voor een column als een huis, zeg dat ik het gevingerd heb.

Als dramaqueen pur sang worden akkefietjes in een handomdraai in een Tantaluskwelling omgetoverd. Zo zal ik nooit sip, maar altijd depressief wezen. Ziehier vandaag. Wakkergeworden met knalrode ogen, een onwaarschijnlijk irritante gortdroge keel, duizelingen en het gevoel alsof ik met mijn trommelvlies de honderd meter over kunstgras heb geschoven. Bijgevolg ben ik niet verkouden, maar heb ik de griep. Die weerhoudt mij er echter niet van om mijzelf vol te stouwen met allerlei ondeug’lijkheden. Kilo’s chocolade en broodjes kaas zijn de afgelopen twee dagen de revue (ofte: mijn immer tijdloos krullende onderlip) gepasseerd. Nu is dat an sich geen ramp, ware het niet dat ik door een calamiteit van een schildklier nog maar bijkom door te kijken naar een glas cola. Om over alchohol nog maar te zwijgen.

Onlangs las ik in een of ander blad dat zijn twee euro niet waard was over drunk-o-rexia, een fenomeen dat mij veeleer als nieuwe plaat van een obscure rock’n roll band ter ore kwam, maar echter een nieuwe trend in studentenland schijnt te zijn die ik nog niet opgepikt heb. In het vooruitzicht van een avondje vloeibare calorieën zwelgen hongeren studentenwichten zich uit. Ter compensatie, zeggen ze dan. Hun achterhuid kan waarschijnlijk mooi concurreren met mijn halve grapefruit die ik steevast iedere ochtend als ontbijt naar binnen lepel. Uithongeren is een no go, want  cellulite is voor het leven. Une femme avertie en vaut deux. Ik voel een nieuw t-shirt opkomen! Die halve pompelmoes staat evenwel symbool voor mijn eeuwig optimisme. Mijn dag begint immers altijd vol goede moed, maar eindigt sowieso om en bij de drieduizend calorieën teveel. 

Misschien moet ik mijn wijsvingers écht eens voor andere doeleinden gaan gebruiken..

whiskey a go go

25 Sep

Laat mij sterven.

Telkens wanneer mijn lichaam herrijst uit de krochten van een voormalig nachtje vertier, knalt deze zin als een gedesoriënteerde bosmarmot tegen mijn hersenpan aan. Nooit weer zal ik drinken, zuipen, zwelgen, en nimmer maak ik mijzelf nog ZO belachelijk.

Ziet u, lieve lezer, ik heb geen idee hoe ik de grens moet bewandelen, en bijgevolg eindigt iedere avond op slapen met a) een nobele (en in daglicht geplaatste niet zo lekkere) onbekende of b) de kotsemmer. Ik prefereer het laatste, aangezien dronken seks zelden tot nooit goed is. Na een pint of vijf zes, aangevuld met verschillende traktaties al dan niet met cola of –the horror- fruitsap ben ik zo goed als gedehydrateerd. Zelfs gefoefel met glijmiddel herleidt dronken gedauw algauw tot de Wip van Murphy.

Gisternacht was er weer eentje om in te kaderen. Als mijn verstand me niet in de steek laat heb ik gisteren eisen gesteld à la “als ik voor jou mdma scoor, moet jij me nog eens neuken”.

Pire encore, c’est bien possible