Archief | oktober, 2010

Another one in the merde

31 Okt

Sur le même sujet : ce livre est certainement un bon achat ! Dix siècles de ‘ historique français’ sont attaqué à tort et à travers par la plume de Stephen Clarke. Implacablement et énergétiquement grossier au sujet de presque chaque aspect de l’histoire et de la culture française. 

Advertenties

Pee-wee

31 Okt

Een ezel stoot zich geen twee maal aan dezelfde steen, maar een Ruby knalt er met al haar elegantie makkelijk zes keer tegenaan. De zesde keer al. Op twee jaar tijd. Nee lui, een nierbekkenontsteking is allesbehalve aangenaam, en bij deze is deze post dan ook louter bedoeld als meelijwekking.

Want ik, boekenwurm pure sang, kan hierdoor niet naar de opening van De Boekenbeurs. Als ik niet snel een dokter van wacht vindt die me de juiste drugs voorschrijft zodat ik tenminste dinsdag nog kan gaan zie ik zelfs geen mogelijkheid om er tout court nog te geraken! Ik hoop dat jullie naast mijn blog ook nog boeken lezen, chers lecteurs, zodat jullie de impact van deze mededeling snappen. Sinds mijn vijfde levensjaar ging ik steevast altijd toezjoer naar De Boekenbeurs. Zelfs al had ik hoge koorts, zelfs al katerde ik mezelf een ongeluk, zelfs al had ik geen cent op zak. Het is een traditie, en zowat het enige burgerlijke genot dat ik mezelf kan verschaffen. Getèffel, geslenter en geblèr ten spijt bevind ik me in het walhalla van nog-te-kreuken-boekbanden en de geur van drukinkt en papier. En dààr word IK nou eens vrolijk van. Van de kleffe rijsttaart tot de muffe verstiaire, i want it all, and i want it every year!

Bid voor mij, blogfrequenteerders, dat ik snel een schrijfgrage charlatan tegenkom die me een voorschrift voor ciproxin geeft.

Final(ly:) Resort!

23 Okt

Mensen. Ik ben een winterfreak, en ben momenteel dan ook bijzonder in mn nopjes. Het griezelt gruwelt en ijzelt buiten, en dan ben ik op mn best. Badhairdays verberg je onder schattige mutsjes, je krijgt een natuurlijke blos, je benen zet je in de kijker met designer panty’s en kniehoge laarzen, en eventuele vetrolletjes steek je liefjes onder de wol. 

Toch heeft -yet again- ‘ons Miuccia mij van gedachten doen veranderen. Met haar ‘Resort’ collectie die koopgrage fashionista’s reeds van zomerkleding voorziet is buitengewoon the Yummz. Centraal staan polkadots, hartjes, appeltjes en felle make-up. Een lijn zo waanzinnig vrolijk dat ze de eeuwige schreeuwers van Fornarina zelfs het nakijken geven. Non, dit is totallement pas mijn stijl, en waarschijnlijk zal ik me ook nooit zo kleden, maar zelfs de meest verstokte new-waver kan onmogelijk droef blijven bij het aanschouwen van zoveel optimistisch vakmanschap.
Een gouden raad, rubyfans; fuck bikiniseason, slim down for this!




dirty secret

22 Okt

Even een korte rauwe blogpost die aansluit bij mijn eerdere curse of curves.

Daarstraks nog langs een fotoshoot van mijn oude stageplaats gepasseerd. Model droeg de friggin’ nice wintercollectie van -le nom le dit- Superfine maar ze had een rotkop waar ik van achterover viel. Een boomstronk als neus en gele (werkelijk géle) tanden. Ik moest en zou het weten deze keer, dus nam ik de productieleidster apart die me het volgende meedeelde:

“We worden nu zo op de vingers getikt voor het photoshoppen van het lichaam, dat we nu zoeken naar meisjes die van nature zeer mager zijn. Een eventueel lelijk gezicht fixen we dan met make-up en photoshop, en zo omzeilen we dan de problemen. Overigens zijn dat soort meisjes ook goedkoper. Ze zijn beginnend model, niet écht mooi en hunkeren naar zelfbevestiging. Sommigen doen het zelfs gratis, maar deze hier wordt betaald.”

Dat weet u dan ook weeral.

Gestrikt.

18 Okt

Iedereen komt als je Leo roept, en zeker als aartsbisschop in kwestie een flater van jewelste maakt. Geen balletschoentje te licht om het heilige kaartenhuisje dezer dage te doen wankelen, en we smullen van haar nedergang al ware het van peperkoek.

Het Heilige Kruis had al een ferme trap in de figuurlijke ballen gekregen bij Grijpgrage Vangheluwe en de Danneels-geeuw-tapes, maar Lieve Leonard deed er gisteren nog eens een schepje bovenop.

AARTSBISSCHOP VINDT AIDS EEN IMMANENTE RECHTVAARDIGHEID blokletterde de verontwaardigde media. En de massa sprong erop. Een bloemlezing op de internetfora leverde u waarschijnlijk uitspraken als “dattem zelf maar aids krijgt” en “fuck de kerk gast!” op, en dat waren wellicht nog de meest beschaafde. Het onderuithalen van de Katholieke Kerk is een moreel goed geworden, een teken dat je een waardig en goed persoon bent. Als u niet gniffelt om de ironie zal ik schaterlachen in uw plaats. Hoewel het eigenlijk om te janken is. 

Op een eenling en de Standaard na vond niemand het nodig die toch wel aanstootgevende uitspraak binnen een context te plaatsen. Speciaal voor u:

“Ziet u aids eigenlijk als een straf van God?”
_ “Welnee, ik zie het eerder als een soort immanente rechtvaardigheid, een logisch gevolg van promiscue gedrag”.

Ik begrijp dat enorm veel HIV-patienten zich (hopelijk oppervlakkig) in het gat gebeten voelen, en zoals steeds geldt ook hier het eeuwige “maar wat met de arme negertjes in Afrika”, maar als u heel eerlijk bent lieve lezer, gaat deze aanstootgevende vlieger in vele gevallen toch op? Bloedtransfusies en besmetting bij geboorte ten spijt, is Aids nog steeds een seksueel overdraagbare aandoening, die in veel gevallen voorkomen kan worden. Vrij modderfokking Veilig. Wie zich iedere dag tegoed doet aan plastic literflessen vol vodka krijgt een levercrisis, wie ontbijt met een dubbele bigmac krijgt neukteugels en wie neukt zonder plastic krijgt als ie pech heeft aids.

Neen, ik keur hiermee zijn uitspraak niet goed, maar ik ben dat eeuwige kerkgebash een beetje beu. U bent geen postmoderne Robin Hood, en “dat het tijd is dat de kerk haar lesje leert” is al lang achterhaald. Scheiding van Kerk en staat staat al sinds <inserttrivialpirsuitvraag> in onze Belgische Grondwet, en de vuile lijkwade van Turijn hangt al tientallen jaren buiten te wapperen in de wind. Subsidies, pedofilie, verkrachting, nepotisme, en nu weer die uitspraak over aids. Wees gerust, omaatjes bidden enkel nog in stilte een rozenkrans, en koppels trouwen enkel nog voor de kerk omdat de bruid haar wit kleed dan langer tentoon kan stellen.  

De reden waarom ik blog is omdat ik vergruwd ben van het hypocriete lintjesgedrag van vele facebookkennissen van me. Mensen die de red ribbon enkel als rode lap op de stier willen gebruiken. “Kijk mij eens pro-actief wezen, fuck de kerk!”. Het is werkelijk schrijnend dat er zoiets moet gebeuren om de menscheid een geweten te schoppen. Enfin, aids verdient bien sûr veel aandacht, en ja, de redribbon-actie is een mooi initiatief, maar niet als sluier voor andere maatschappelijke statements dan wel: Vrij veilig.  Steun onderzoek naar Aids. Help de ziekte voorkomen.

Not enough credit

17 Okt

nu we het toch over Daniel Lanois hebben>>

 

 

Dylan De Nouveau

17 Okt
BOB DYLAN – TELL TALE SIGNS
 (BOOTLEG SERIES #8)
SONY/BMG RECORDS

 

DYLAN, DE EEUWIGE TROUBADOUR.

 Het 52e Bob Dylan album. Het achtste in de Bootlegseries, die oude en nooit heruitgegeven nummers weer bundelt voor publiek. Voor menig singer-songwriter was Tell Tale Signs een zwanenzang geweest. Heruitgaves doen vaak de “waarom?!”-vraag rijzen, en ‘verborgen nummers’ blijven in de meeste gevallen het best verborgen. Dylan weet echter nog steeds bewonderenswaardige pareltjes uit zijn archiefkast te trekken.

 Tell Tale Signs omhelst 137 minuten aan demo’s, live-opnamen en outtakes uit de periode 1989-2006, van Oh Mercy tot en met Modern Times. Deze episode werd door kenners vaak zijn interessantste genoemd, maar fans van het eerste uur vonden dat Zijne Zimmerman de troubadour-feel kwijt was. De teksten gingen ten onder aan de muziek, en Bob sloeg (onder andere samen met producer Daniel Lanois) aan het experimenteren. En net deze periode wordt nu heruitgebracht. Een verontschuldiging?

Vergeet het maar. Op twee discs brengt Dylan geen betere maar gewoon alternatieve uitvoeringen van songs als Ain’t Talkin’ en Born in Times. De alternate versions zijn producer-vrij; je krijgt Bob Dylan en niets anders dan Bob Dylan. Deze versies stellen de originelen in een ander daglicht en ze vullen elkaar tegelijkertijd aan. Hierdoor ga je iedere song beter begrijpen en meer appreciëren, welke vorm ook je voorkeur wegdraagt. Voor Bob Dylan zijn nummers immers momentopnames. Een accessoire dat je telkens opnieuw kan combineren met andere gemoedstoestanden. Er zijn nu eenmaal meerdere kanten aan een verhaal, en het is aan Dylan om te kiezen welke kant hij wil belichten. Zijn kameleoneske benadering van muziekmaken zorgt ervoor dat zijn oeuvre voor elk wat wils herbergt.

Naast re-issues uiteraard ook enkele volledig nieuwe songs, waarvan je clichématig denkt waarom die in godesnaam de oorspronkelijke plaat NIET hebben gehaald. Zo ook ‘Dreamin’ Of You’. Zuivere gitaarklanken en  Dylan’s doorzopen stem die iets zachter, iets warmer klinkt, alsof hij er een nacht op geslapen heeft. Het resultaat is op zn minst gezegd charmant. Dreamin’ of You werd overigens door Dylan minus management al enkele weken op voorhand gratis aangeboden op zijn site en was een van de meest legaal gedownloadde songs van 2009, wat nogmaals bewijst dat deze bijna-zeventiger de tand des tijds steeds weer blijft doorstaan.

Simpelweg magistraal is ‘Red River Shore’, een track die oorspronkelijk al op Time Out Of Mind (1997) had moeten belanden. Dit is Dylan op zijn best. I’m a stranger here in a strange land / But I know this is where I belong/ I’ll ramble and gamble for the one I love/ And the hills will give me a song. De lyrics staan zoals alouds centraal en de muziek, al bestaat die uit een van de oudste akkoordenschema’s in het boekje, is dragend zoals het hoort. Begeleid door een simpele accordeon roert hij menigmaal tot kippenvel.

De titel Tell Tale Signs vat perfect Dylan’s succesformule samen: met de combinatie folkrock plus country verschaft hij de mensheid al sinds 1962 mooie verhalen op zeer toegankelijke muziek. Bob Dylan is een verteller, een tijdloos artiest, de eeuwige troubadour.