Archive | mei, 2010

Mais il est où, monsieur Warhol?

30 Mei

Mijn ouders zijn al langer fervente “inkunstinvesteerders”. Persoonlijk vind ik hun Raveels en anderen best te pruimen, maar zag mezelf nooit ofte nimmer als iemand met dat toekomstpotentieel. En dan heb ik het even niet over geld. Mijn echte lievelingsschilderijen hangen in musea. Mijn allerallerultimo favourite (VanGogh’s Sterrennacht) gaf me zelfs tranen in de ogen bij haar aanblik in NewYork’s MOMA. Vijf keer ben ik het nu al gaan bezichtigen, en ik ben er nog steeds niet over. Edoch. Een van mijn andere lievelingsschilderijen staat naar het schijnt te koop.. als dat geen reden is om te sparen! 

Zwijg en geniet:

Vrouw met hoed en verenboa - Gustav Klimt (1909)

Hit me with a flower..

30 Mei

 

Ooohh and it makes you wonder..

the Pros and Cons of breathing

30 Mei

That’s it. Dit was de laatste onwelriekende onmens die zich naast me nestelde op de tram. I’m blogging about it. #furreal 10 minutes ago via UberTwitter

Aangezien ik mijn schamele 65 twitterfollowers niet wil teleurstellen, en het al pleurislang geleden was; my sacrifice!

Ik weet niet wat het is met de lente. De ene wordt allergisch aan pollen, de ander krijgt bloembollenplantkoorts en ik word overgevoelig aan mensen die stinken. Werkelijk, het lijkt wel alsof het me in de maanden maart tot mei extra opvalt in wat voor een meurmaatschappij wij eigenlijk leven. De beste proefondervindelijke ervaring doet u op in de openbaarvervoerende proefbuizen van ietwat grotere steden, ook wel De Tram genoemd. Los van de culturele mishmash aan walmen die zich daar tout court plaatsvindt, hangt daar bij het krieken van de lente al van ’s ochtends vroeg een aroma om van achterover te vallen. Ik plaatste de grootste boosdoeners voor u op een rijtje, in willekeurige volgorde.

Dat was het initiële plan alvast, tot ik merkte dat ik over iedere odeuroorzaak een a4tje vol aan het knallen was. Bij deze hou ik het beperkt doch beknopt, thans dat hoop ik. Ziet u, ik ben volledig VOOR het mooier maken van deze maatschappij, de belichaming van SAM als het ware. Wanneer ik deze dan ook beter kan laten ruiken gaat mn denkbeeldige staart vast pottenbreken met het gekwispel. Alorsonyva

Zweet. Sigaretten. Overdadige Parfums.

Er is maar een geval waarbij de eerste twee voor mijn part mogen samenvallen en dat is wanneer het geuruitstortend persoon een man is, en wanneer hij na de seks vrolijk een sigaretje opsteekt. Of niet vrolijk, maar dan moet ik wel een errug slechte dag gehad hebben. Vrouwen die ruiken naar een muf haardtapijtje vind ik vraiment not done, werkelijk. Zeker in de zomer wil een man toch dat zijn fruitige zomerbloem zich in een waterval van frisheid in zijn armen stort, nee? Er hoeft daar heus niet drastisch of dramatisch om gedaan worden, men moet er zelfs niet voor te stoppen met roken. Ik ken genoeg rokende vrouwmensen die er wél in slagen niet de stank des doods en verbrande nicotine uit te wasemen wanneer ik me naast hen op een bankje vlij. Voorts is er ook nog zoiets übersimpels als zeep. Nee, ik heb het niet over die vrolijke Fa-flacon met lychee en dadels die in uw douche staat te glimmen van nattigheid, maar over de harde, knoestige, melkkleurige bar Dove die je misschien nog nooit aankocht. Er is een weldadig verschil tussen douchegel en zeep, smeuïge suikerbolletjes, en daar zit’m in de zomer nu net het verschil. Elke douchegel, of het nu Dove, Sanex of datbusjeuitdatenehotel is, bestaat voor het grootste deel uit water. Daarna komen de ‘tensiden’, vaak moderne varianten op de eeuwenoude zeep. Het grote voordeel van deze tensiden is dat ze beter oplossen en de zuurlaag van de huid niet aantasten, waardoor de douchegel vaker gebruikt kan worden dan zeep, zonder dat je huid de structuur van een Birkin Croco krijgt. Zeep is immers veel geconcentreerder en droogt de huid meestal uit, maar voor je handen en oksels is ze ideaal. Conclusie; was je lichaam met douchegel, je oksels met zeep, spray (of beter voor het milieu: rol) en deodorant met een neutraal geurtje en smeer desbelievend een bodylotion. En dit viel helemaal jamais onder Flair-embargo: trek propere kleren aan. Het zal me werkelijk worst wezen hoe “cool” je shirtje wel niet is, bij temperaturen boven de 21° celcius transpireert iedereen (al kunnen we boerderijgewijs wel onderscheid maken binnen de hevigheidsgraad), dus doe de samenleving een lol en keil het ding ’s avonds in de wasmand.

Last but most defo not least: Go easy on the perfume. In een allerverzengende hittegolf waar ademhalingsproblemen al legio zijn wil men zich niet moeten bekommeren om zware muskusachtige luchtjes à là Poison of Armani Diamonds. Spuit, maar spuit met mate!  Parfums zijn fijn, parfums zijn prachtig, en het juiste parfum kan een persoonlijkheid maken. Ik zweer al vijf jaar voor al mijn dates en feestavondenmetpotentieel voor mijn zelfde signature scent, en heb dan ook nog niets dan complimentjes gekregen over mijn heerlijke geur. Ik verklap hem niet, aangezien ik geen zin heb dat heel Gent en omstreken naar mijn Coucher-avec-moi-potion geurt, maar ik deel hier wel enkele andere wijsheden. Let wel, deze zijn MINE MINE MINE dus tenzij je door het leven wil gaan als mijn pathetische copycat ga je zelf op zoek naar je summerscents!
 Overdag is het sowieso al  geen goed idee om parfum te spuiten. De alcohol die parfum bevat maakt lelijke plekken op je huid wanneer je ermee in de zon komt, en zoals gezegd wordt de lucht er zwaar geladen van. Ren liever eens langs Rituals (of bodyshop als u een of ander Mensch Met Principes bent) en koop er een sensational smelling bodybutter. (Extra tip, bewaar hem in je nachttafeltje en smeer er voor je ga slapen je nek mee in, zoveel zachter dan een parfum en brak al menig jongenshart.)

This ultra rich, whipped body cream instantly restores you skin's moisture balance. Magic Touch offers nourishing properties, the calming effect of creamy rice milk and the lightly sweet scent of cherry. (18 euro voor 200ml)

 

Als je dan toch voor parfum gaat, kies dan voor een lichte, frisse geur. DKNY-appeltjes, maar dan minder cliché. Ikzelf ben resoluut gegaan voor deze: de frisse geur van pasgewassen euh, was en irissen. Lovage!

Ga en bewierrook jullie zelf (niet letterlijk) zonnige stuiterkopjes, ik hou het grammaticaal en esthetisch hier voor bekeken. Warmte maakt me sikkeneurig. Dus doe me ’n lol en hou jezelf en je medemens aan bovenstaande hygiënische voorschriften: smells like team spirit dadde!

Tally-ho.

Go even Knutser!

20 Mei

Dit persbericht zat zonet in mn mailbox

Persbericht – UltraMegaLore – Modemuseum Hasselt
(26.03.2010 – 06.06.2010)

Breng een bod uit op de exclusieve Louboutin-box van Piper Heidsieck en steun Designers Against Aids!

De expo UltraMegaLore in het Modemuseum Hasselt loopt stilaan op haar einde. Al meer dan 10.000 bezoekers hebben de expo bezocht.
Piper-Heidsieck, het Modemuseum Hasselt en curator Hannelore Knuts hebben nog een extraatje in petto als afsluiter. Piper-Heidsieck stelt een exclusieve ‘Le Rituel Box Set’ (Piper-Heidsieck en Christian Louboutin) ter beschikking van Hannelore om per opbod te verkopen voor het goede doel. Als gezicht van Designers Against Aids heeft Hannelore deze organisatie uitgekozen om de opbrengst van de veiling weg te schenken.
Iedereen kan vanaf nu bieden op deze exclusieve box. Je maakt niet alleen kans op dit collectors item maar je steunt tegelijk ook de goede zaak.

Bieden kan via http://www.designersagainstaids.com. Het startbod is 350 € en voor je begint met bieden, dien je je op de website te registreren. Op deze manier kan je gecontacteerd worden als je het winnende bod uitbrengt. Bieden kan tot zaterdagavond 5 juni, 20u00.

Omdat iedereen eens goed zot moet doen!

Go Knuts!

19 Mei

Omdat ik nog steeds leef op instantsoep, mental breakdowns en adrenaline ook deze keer geen übergevatte “tjee dat wicht kan schrijven” blogpost van uw trouwe vingervriendin. WEL wil ik jullie een set the date meegeven, en niet zomaar een. 
Iedereen kent de ultramegacoole Hasseltse Hannelore Knuts wel, maar voor zij die sinds de jaren ’90 onder een non-designer rotsblok hebben gewoond waar muziek niet doordrong, een kleine flashcard

  • effende als een van de eerste Vlaamse supermodellen het pad voor andere skinny boeremiekes
  • wordt door sommigen op eenzelfde lijn gesteld als Kate Moss 
  • was de muze van niemand minder dan Karl Lagerfeld en Jean Paul Gaultier
  • is zeer lang en zeer vaak het gezicht geweest van onder meer Prada, Gucci, Chanel, Brioni, .. 
  • is nu, op haar 32e, nog steeds een fenomeen
  • geeft de modewereld en vooral modeverslaggeving in België een enorme schop onder haar kont. Mijn exemplaar van de ELLE waar zij een maandje hoofdredactrice ad interim was heb ik nog steeds bijgehouden, vol rode “OHMYGODLOOKATTHIS”postits.
  • neukte Tim Vanhamel. nuff said
  • tourde met QOTSA, de bitch
  • is naast een supermodel ook een zeer begaafd fotografe
  • ontwierp een handtas voor Delvaux olv de al even fantastische Véro Branquihno
  • haar muzieksmaak is feilloos
  • nodigde Prins Laurent uit voor haar tentoonstelling in het Hasseltse Modemuseum met een naaktfoto van zichzelf.

Over dat laatste wou ik het overigens hebben. Niet over Prins Laurent, wel over haar tentoonstelling. Ultramegalore loopt al sinds 26 maart in het Hasseltse modemuseum, en verenigt mode, fotografie en kunst van Hannelore’s favorieten. Er is nieuw of bestaand werk te zien van internationale namen als Juergen Teller, JP Mondino, Ugo Rondinone, Azzedine Alaia, Philip Lorca diCorcia, Jean Paul Gaultier, Edward Lipski, … en van Belgen als Luc Tuymans, Filip Metten, Alex Salinas, Peter Rogiers, Danny Devos, … U had al geweest moeten zijn! 

Nfin, 6 juni loopt de tentoonstelling ten einde, en het zou Ultramegalore niet geweest zijn of ze gooide ons nog een feestje in de schoot. Op zaterdag 5 juni op het fuifdek van de Muziekodroom te Hasselt wordt haar expo op spetterende wijze afgesloten met niemand minder dan deze sexy motherfucking beasts voor wie ik mijn benen nu al open gooi:

Millionaire Soundsystem !! Tom Barman !!  Mauro Pawlowski !!

Ook Hannelore zelf zal er samen met Ester Kenis een paar plaatjes spinnen onder de niet mis te verstane naam 4tits. Als u nu nog geen ultramegafan bent, dan weet ik het ook niet meer.

PEACE OUT!


RSVP via feestboek !

Too busy to write

12 Mei

aaaaaaaaaaaaaaarghhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh hek-ties! Geen gekribbel, gekrabbel of geshit, gewoon een lied om mn stemming uit te drukken! (aan al zij in thesistijd: courage!)

(dunno what’s up with the “LavaLava” tho’, this is Boys Noize’s “My Head” remixed by ParaOne)

Heldendaad

10 Mei

“Het werd de ochtend van een dag. Buiten sloegen de geluiden aan het zweven in ons late hoofd. Iets in de kamer hield onze adem in, en kwam toen ademend de kamer in, de ochtend van zijn leven. Het keek naar alles wat het nog niet zag. Het schreeuwde om alles wat het nog niet wist maar wel al miste. Het lag in onze handen en het was hij.
Hij is van vlees en bloed, en dat is soms schrikwekkend. Hij doet al dingen die wij nog niet kunnen. Door ons heen zien, geregeld wenen, zijn been in drieën vouwen. Hij is een wonder en dat wij hem hebben gemaakt verwondert ons nog het meest. Wij wilden geen wonder maken, wij weten wel beter. Een kind volstond. Nu staren we naar elkaar en zie, ons wonder zit ons aan te kijken alsof, in zijn kamergrote bestaan, wij het wonder zijn.”

Dit is de eerste alinea van Kleine Dagen, het boek van Bernard Dewulf over zijn opgroeiende kinderen dat vijf minuten geleden de Libris Literatuurprijs won. Een van de mooiste literaire momenten in mijn leven was toen deze held de alinea zelf voorlas toen mn BFF @isabelleminnebo hem interviewde.

Hij met warme stem, ik zonder woorden.

Everybody knows you dance like you fuck.

4 Mei

Knal. Stemmenkanon Siegfried bekent politieke kleur, De Standaard scoopt ermee weg en de VRT-nieuwsdienst schuimbekt. Op Q-Music? De eeuwige zoektocht naar De Zomerhit van 2010.

Als we menig luisteraar mogen geloven is dat ding al ter plate en ter onzer oren gebracht, meerder malen zelfs. Ik heb het over deze shpijtchanson, dit krel van een compositie, dit niemendal van een nummer. Alors on danse. En we breken er alvast onze nek bij.

Stromae (lekker ghetto en verlan voor Maestro) is een 24-jarige Brusselse hiphop’artiest’ waar niemand eerder van hoorde maar nu een pak dinero’s maakt door het bijeensmijten van enkele goedgekozen samples en zijn halfdoorzopen, ietwat lome schorriemorriestem. Jaha, deze mokkamilkshakekleurige producer brengt momenteel alle girls naar de yard, maar piekte eerst in de rest van Europa tot ook les Flamands zich gewonnen gaven voor ’s man’s talent.

Want talent, dat heeft ie vast en zeker en vast. Nooit eerder heb ik een nummer zo’n sfeer zien oproepen. De sfeer die je uitademt wanneer je na te veel daaimodderfokkers op je highheels staat te wankelen op een kleverige dansvloer van een keet die wel eens zeer goed Pere Totale zou kunnen heten. Je mascara is uitgelopen, je hebt een brandwonde op je wijsvinger en een of andere dude toont wel bijzonder veel interesse voor je achterwerk. Er zit ongetwijfeld glas in je haar. En is dat vodka die over je rug naar beneden loopt? De muziek golft als een donzige gifslang door je lichaam en door je tenen. Je nek tintelt. Welke pillen?

Je weet dat je een keuze moet maken. Je moet naar huis. Of eindelijk die vent ns binnendraaien. Of op de wc gaan zitten met je hoofd in je handen, wensend dat de wereld zo stopt met draaien. Of blijven gaan.

Ik kies steevast voor het laatste, in de hoop dat iemand mn onderbroek zedig bedekt wanneer ik met kort rokje tegen de vlakte sla.

Trade in your hours for a handful of dimes

1 Mei

Ik wou dat ik jarig was. Niet omdat ik persé nog ouder wil worden, aangezien ik iedere dag zie als een stap dichter bij hangtieten en een hoorapparaat. Ik ben waarschijnlijk het enige vrouwmens dat in de fitness aan borstspiertoestellen hangt, enkel maar om haar loezen niet te verloederen. Nee, ik wou dat vandaag mijn verjaardag was omdat ik dan tenminste iets aan mijn fahKing dag had gehad.

Afgezien van een stampende hoofdpijn boven mn rechteroog, de voorbode van een migraine die zich als een gigantisch paarse voorbinddildo met zeven roterende koppen door je hersenpan boort, en een kloppende pijn in mn pinkscheur is er vandaag niets noemenswaardigs te melden. Ik heb een paper te schrijven over het gebruik van social media in de Gazastrook, en hoe de PR-battle daar de naam citizen journalism oneer aandoet. Ik heb een reportage over gehoorschade te visualiseren. Ik heb een stuk of negenentwintigduizend onderbroekjes te wassen. Ik heb een vijftal kilometer te rennen. Ik heb katten te verwennen. Ik heb een aankomend examen franse taalbeheersing voor te bereiden. Ik heb iedere vorm van koolhydraten uit mn keelholte te weren en ik heb ettelijke curverbakken vol te janken, of op zn minst een beetje snikken met Bon Iver, Elvis Costello of Connor Oberst op de achtergrond. Maar al dat gaat weer aan mn neusje voorbij.  Sturm und Drang noemen ze het

Eens per maand krijg ik het op mn welige heupen. Dan moet er IETS gebeuren, dan wil ik weg. Alcohol, rock’n roll en menig bedpartner ten spijt blijft mn ziel rusteloos en zit ik met mn kop al ergens ver weg van dit druilerige apenland waar een regering valt over een strook kieskring van 11OO vierkante kilometer. (even”groot” als het Ijselmeer of Upulo, een Samoa eiland)  
Zo solliciteerde ik voor een zomerstage bij een Londen’s magazine, heb ik de mogelijkheid om een maandje in Bulgarije een strandbar mee te runnen en zit het concept ROAD TRIP nog steeds in het achterhoofd van mijn halve vriendenkring. Iedereen is strontjaloers op de geweldige ride die ik en de immer fantastische DNCL twee jaar geleden ondernamen. . Een overgroot cliché, maar welle met een camper van de surfstranden van California naar Sacramento, door de woestijnen naar LA en Las Vegas om te eindigen in San Fransisco: het einde. Bij deze: J IK WIL TERUG MET JOU VOOR DE WHISKEY A GO GO STAAN EN FIVE TO ONE ZINGEN.

Deze zomer, lieve schatten, wordt echter een evengroot schpijtfestijn als de laatste bijeenkomst van de CM-jeugdkampen begeleiders. Véél te warm, véél te veel herexamens (voorlopig al drie) en véél te weinig geld omdat ik niet enkel een scheur in mn pink maar ook een gat in mn hand heb. Afgezien van een paar shoppingtrips naar Londen, een weekje examensafkicken in Malaga en enkele daagjes Parijs ik nog niets heb ondernomen. Bij deze: iedereen die mij een dezer dagen, en liever gisteren dan morgen wil meenemen naar Petra, Kopenhagen, Tokyo of Stockholm: take me!

Take me hard.

Travel Map
I’ve been to 60 cities in 19 countries
Africa
Morocco: Marrakech
Tunisia: Tunis
Asia
Turkey: Antalya
Turkey: Istanbul
Turkey: Izmir
Europe
Austria: Vienna
Belgium: Antwerpen
Belgium: Bruges
Belgium: Brussels
Belgium: Gent
Belgium: Knokke
Czech Republic: Prague
France: Lyon
France: Nice
France: Paris
Germany: Berlin
Greece: Athens
Greece: Delphi
Greece: Nafplion
Greece: Paros
Hungary: Budapest
Italy: Como
Italy: Florence
Italy: Genova
Italy: Lucca
Italy: Milano
Italy: Montalcino
Italy: Napoli
Italy: Palermo
Italy: Parma
Italy: Perugia
Italy: Rome
Italy: Siena
Italy: Spoleto
Italy: Venice
Luxembourg: Luxembourg
Monaco: Monaco
Netherlands: Amsterdam
Netherlands: Breda
Portugal: Lisboa
Spain: Barcelona
Spain: Bilbao
Spain: Granada
Spain: Madrid
Spain: Valencia
Switzerland: Zurich
United Kingdom: Cambridge
United Kingdom: Leeds
United Kingdom: Liverpool
United Kingdom: London
United Kingdom: Oxford
North America
United States: Las Vegas
United States: Los Angeles
United States: New York
United States: Sacramento
United States: San Francisco
United States: Santa Monica
United States: Stockton
United States: Yosemite Lakes Park