Archief | februari, 2009

Vettige Feestdagen!

14 Feb

Valentijn begon voor mij alvast spetterend.

Mijn hoofd in de toiletpot, mijn haren op het verfrissingsblokje. Mijn maag kreunde maar met een glimlach veegde ik mijn mond schoon. Dan toch niet gezondigd. Ziet u, om gevreesde vet- en velverzakkingen te voorkomen ben ik, zoals menig vrouwmens bij het krieken van de lente, op dieet gegaan. Sinds woensdag leefde ik op een strak regime van maximum 1000 calorieën per dag. En het ging me goed! Geruggesteund door enkele subtiele hints en afwijzingen uit mannelijke hoek bleef ik braaf van alle blokjes kaas, elke druppel alchohol en iedere schilfer melkchocolade af. Tot een dierbare vriendin van me haar drang naar frieten bekend maakte. Aangezien ik de avond bij haar zou doorbrengen en de frituur op mijn weg lag had ik de ondankbare taak van cateraar aan mijn kalfsleren botten. Nu is een frituur redelijk makkelijk te weerstaan tijdens een vluggertje; snel even binnen en buiten wippen en de mayonaise van je kin vegen. Gisteren zat de Plaza der Plantaardig Vet echter stampvol. Een volle twintig minuten moest ik wachten op haar bestelling, om er dan als moment suprême nog een klein pak friet voor mezelf tegenaan te smijten. Ik had gefaald en voelde me vreselijk schuldig, wist ik immers dat dit zwakzinnig zwelgen me de volgende ochtend parten zou spelen.

Tevreden joeg ik de verboden caloriëen de riool in. Al haal ik hier een woedende massa mee op mn nek: bij mijn volgende verloren wimper wens ik voor een kortstondige boulemieperiode van een maand of drie. Ik heb altijd geleerd je mond en klavier te houden wanneer iemand anders het reeds beter zei, zodoende quote ik bij deze het verrrrrukkelijk lekker beest Lily Allen:

Everything’s cool as long as I’m getting thinner.

Advertenties

wijsheid van de week

11 Feb

Eenvoud siert. Enkelvoud niet.

Laurens Vannijvel.

enkele potten nat.

3 Feb

Vandaag, heb ik besloten, ga ik enkele potjes janken. Niet omdat het die tijd van de maand is, aangezien ik deze ten stelligste wil beperken tot die tijd van het jaar, maar om verschillende redenen. Vandaag geen gepieker over woordgebruik en zinsconstructie, enkel maar tranen en het gezond verstand de kraan op een gepast moment weten dicht te draaien. Gebleit dus.

Om iedereen die momenteel op wintersport is. Om knisperend verse sneeuwlagen aan de kant te vegen met pasgeslepen planken. Om buitenzinnig dronken avonden op muziek die je je ergste nachtmerrie nog niet zou laten begeleiden. Om vriendschap en onenightstands. Om fuckpoints, sneeuwpicknicks, jeneversleeën en veel te kleine appartementjes. Om bier in kannen en gekartelde frieten. Pottoe.

Om mijn stage die, hoewel ze me af en toe op het voluptueuze lijf geschreven lijkt, me steeds meer aan het nakende feit van afstuderen doet denken. Om het einde van het tijdperk, en om het begin van een nieuw. Om verantwoordelijkheden die ik amper kan spellen. Om taxen, belastingsaangiften, brandverzekering en de sporadische aankoop van de juiste rol vuilniszakken. Om het verplicht bannen van de herenhuizen-met-hardhouten-vloeren-dromen. Om keuzes die gemaakt moeten worden en pendelen met grijze muizen. Om brievenbusgepieker. Deksels.

Om mijn voorheen vermeld voluptueuze lijf en de angst voor haar aftakeling. Om het stilaan in de buurt komen van de dikke vette 3-0, de derde strike, yerrout. Om de afwachting van huidplooien, velverzakkingen, kraaienpootjes en andere bestialiteiten. Om dingen als decoltéverstevigingsserum. Om groene blaadjes, groene thee en jaloezie. Dicht(bij)!

Om de kleine dingen des levens. Om vermoeidheid, muizennissen en kattengejank. Om aften en kloven, om cellulitis en en wallen, om bankrekeningen en om calorieën, om liefde, om leven, om gemiste telefoontjes en omdat ik er POTVERDEKKE GOESTING IN HEB!